Aal herstel- en beheerplan

Paling is al eeuwen een van de culinaire specialiteiten van de Lage Landen. De afgelopen jaren is er echter een achteruitgang van de natuurlijke palingbestanden te zien geweest. Als gevolg hiervan is de vangst van paling op bijvoorbeeld het IJsselmeer drastisch afgenomen en is de palingvisserij sterk aan banden gelegd. De palingkwekerijen, die afhankelijk zijn van in het wild gevangen glasaal zijn dan ook uitermate bezorgd.

Sinds kort is er een Europees paling herstel- en beheerplan. Hierbij hebben palingkwekers, -vissers en –onderzoekers in Europees verband maatregels genomen om de toekomst van de paling veilig te stellen. De Nederlandse kwekers hebben zich verplicht een groot deel van de ingekochte glasaal weer in de natuur uit te zetten wanneer ze door de kwetsbare ontwikkelingsstadia heen zijn. De overleving van glasaal in de kwekerijen is vele malen hoger dan in de natuur. Door een deel van de opgekweekte jonge paling weer uit te zetten nemen de aantallen paling in de natuur zo per saldo weer toe. Voor meer informatie zie ook www.futureforeel.nl en www.nevepaling.nl.

Verder zijn er meerdere initiatieven om paling in gevangenschap voort te planten, en lijkt gecontroleerde reproductie van paling binnen afzienbare tijd haalbaar. Het uiteindelijk doel is om glasaal in kwekerijen te produceren.

Goed nieuws is dat de hoeveelheden glasaal die vanuit zee het zoetwater in trekken, sinds kort weer langzaam lijkt toe te nemen.